Met Brozer, een vervolg op de film Broos (uit 1997), proberen de doodzieke actrice
Leonoor Pauw en haar vriendinnen zin te geven aan de onontkoombare dood. Brozer
is voor de helft een fictiefilm en voor de helft een documentaire.
In Brozer komen de zussen uit Broos (gespeeld door dezelfde actrices) weer bij
elkaar, nu met een tragische aanleiding. Eén van hen (Leonoor Pauw) heeft niet
lang meer te leven en haar drie zussen komen haar steunen. Als kijker weten we
dat Pauw in werkelijkheid ook doodziek is. Dat geeft het drama een bizarre lading:
we kijken naar een speelfilm die eigenlijk geen speelfilm is. Als Pauw steeds zieker
wordt, vallen de actrices dan ook uit hun rol en worden zichzelf. Als vriendinnen van
Pauw proberen ze haar te steunen en vecht eenieder met haar emoties.
Regisseur De Jong filmt graag op de grens van werkelijkheid en fictie, en voor Brozer
is ze verder gegaan dan ooit. Zij en Adelheid Roosen benaderden Pauw in 2010 met
het voorstel een vervolg op Broos te maken waarin Pauw’s ziekte en dood centraal
zou staan. Pauw accepteerde om zo haar ziekte en dood vorm en zin te geven.
De 60 bezoekers van BROZEN vonden het een juweeltje gezien de score van 4.17
4
