Het einde van de Tweede Wereldoorlog lijkt aanstaande. Op het Duitse eiland Amrum leidt de 12 jarige Jonas samen met zijn moeder en grootvader een afgelegen bestaan. Thuis hangt als vanzelfsprekend de Führer aan de muur en buiten wappert de rode swastikavlag van nazi-Duitsland. Wanneer een onverwachte gebeurtenis hun fragiele routine verstoort, wordt Jonas gedwongen om de spanningen binnen zijn familie en de geheimen van het eiland onder ogen te zien.
Regisseur Fatih Akin kiest voor een ingetogen vertelstijl waarin landschap en stilte bijna net zo belangrijk zijn als de personages. De film onderzoekt thema’s als afkomst, schuld en verbondenheid zonder zwaar aan te zetten.
“Amrum” is geen snelle film, maar juist daardoor beklijvend. De film straalt ondanks de thematiek warmte en hoop uit. Humor en ironie ontbreken evenmin. Ook is het Duitse perspectief best intrigerend: hoe keken doodgewone Duitsers naar deze oorlog waarin hun land de agressor was?
AMRUM WERD DOOR 79 BEZOEKERS GEWAARDEERD MET EEN 4,27
3
