‘The Post’ begint als Daniel Ellsberg er vandoor gaat met ‘The Pentagon Papers’; duizenden
pagina’s over de Vietnamoorlog die aantonen dat de Amerikaanse regering het volk
decennialang heeft voorgelogen. Katharine Graham van The Washington Post, de eerste
vrouwelijke uitgever van een grote Amerikaanse krant, en redacteur Ben Bradlee
beschikken over de honderden gevoelige documenten, maar mogen die niet publiceren.
Doen ze dat wel, dan riskeren ze het voortbestaan van hun krant en lopen ze het gevaar in
de gevangenis te verdwijnen wegens verraad.

In een tijd waarin de president van Amerika journalistieke instellingen uitdaagt en waarheid
een lossere term lijkt te zijn dan ooit tevoren, kun je "The Post" niet anders zien dan een
kritisch commentaar op de hedendaagse waarheidsvinding. De film gaat dan ook niet
alleen over een belangrijk moment in de journalistieke geschiedenis, maar toont aan de
hand van die geschiedenis dat ‘alternatieve feiten’ en ‘nep nieuws’ van alle tijden zijn, en
dat de vrije pers continu wordt uitgedaagd door diegenen voor wie de waarheid
ongemakkelijk is of voor wie commerciële belangen voorop staan.

Maar het verhaal van Katherine Graham is net zo relevant. Haar verhaal is dat van een
besluiteloze vrouw die zich staande moet zien te houden in een mannenwereld terwijl juist
zij de verantwoordelijkheid draagt voor de te maken keuzes. Meryl Streep geeft op
weergaloze wijze gestalte aan de transformatie die Graham doormaakt. Dankzij haar en
haar tegenspeler Tom Hanks biedt ‘The Post’ alles wat je mag verwachten van een gedegen
journalistiek drama.