10 Mei 1940. Duitse troepen vallen Frankrijk, België en Nederland binnen en staan
zo aan de grens met Groot-Brittannië. De Britse overheid is in een crisis en benoemt
diezelfde dag, tot onvrede van velen, Winston Churchill tot minister-president. In
Engelands donkerste uren staat hij voor een allesbepalende keuze: sluit hij een
verdrag met de Nazi’s of vecht hij voor vrijheid?

De geschiedenis rond die 10 e mei is een onuitputtelijke bron voor periode films.
Recent nog was er die andere, eveneens met een Oscar genomineerde film
‘Dunkirk’, die de evacuatie van Britse soldaten onder aanval van de Nazi’s verbeeld.
‘Darkest Hour’ zoekt het drama echter niet in de sensatie maar in historische context
en belang van de gebeurtenissen. Desondanks is de film geen geschiedenisles maar
een bloedstollende politieke thriller over een minister-president wiens parlementaire
positie door politieke tegenstanders wordt ondermijnd terwijl hij een beslissing moet
nemen die het lot van de wereld mede zal bepalen.

Regisseur Joe Wright en cameraman Bruno Delbonnel gaan weinig routinematig te
werk in deze periodefilm en maken van ‘Darkest Hour’ een genuanceerd spel van
licht en donker. Acteur Gary Oldman trekt die nuance door naar zijn personage en
brengt de publieke triomfen van de eloquente en excentrieke Churchill in evenwicht
met diens meer kwetsbare privémomenten van zelftwijfel. ‘Darkest Hour’ verheft zo
de innerlijke werking van de Britse regering rond die 10e mei tot meeslepend
entertainment.