Dankzij het gebruik van bestaande locaties en niet-professionele acteurs kenmerkt Agnes
Varda’s werk zich door een documentaire-achtig realisme. In de jaren ’50 was haar auteurs
benadering hoogst onconventioneel en het maakte haar films van enorme invloed op de
latere Nouvelle Vague beweging. Gedurende Varda’s 60-jarige carrière (waarvoor ze in
november als eerste vrouwelijke regisseur ooit een Honorary Oscar kreeg) heeft ze zich
moeiteloos bewogen tussen fictie-, documentaire- en kunstfilms. Ogenschijnlijk bij toeval
geschoten beelden en het verhaal van de miskende, ‘gewone mens’ waren daarin altijd
terugkerend thema’s.
Na een ontmoeting met de charismatische straatkunstenaar JR en een blijk van wederzijds
respect voor elkaars werk besluiten Varda en JR samen een documentaire te maken over
zijn “Inside Out Project”; een kunstproject waarbij JR met zijn mobiele fotostudio anoniem
door Frankrijk reist en immense portretten van dorpsinwoners maakt, die hij illegaal
tentoonstelt in de publieke ruimte om zo het verhaal van de gewone man letterlijk naar
buiten te brengen.
JR en Varda delen duidelijk een passie voor alledaagse mensen. Varda is inmiddels 88 jaar
oud en wordt geplaagd door een degeneratieve oogziekte die haar het werken flink
bemoeilijkt en ze ziet in de 33-jarige JR met zijn onafscheidelijke zonnebril niet alleen een
‘lookalike’ van haar dierbare vriend Jean-Luc Godard (die ook zorgt voor een emotioneel
moment in de film), maar ook een zielsverwant die ze genoeg vertrouwd om voor even haar
ogen te zijn.
De documentaire ‘Visages Villages’ is het resultaat van hun bijzondere samenwerking: een
speelse en verrassend krachtige poging om Frankrijk beter te begrijpen door in te zoomen
op haar inwoners. Varda en JR maken met ‘Vissages Villages’ een uiterst charmant en
innemend portret van het alledaagse Frankrijk.