De welgestelde familie Laurent woont in een groot landhuis in Calais. De dochter van de
familie, Anne, heeft het lucratieve bouwbedrijf van haar dementerende vader Georges
overgenomen. Anne’s broer Thomas, een getrouwde arts met een pasgeboren zoon, moet
noodgedwongen zorgen voor Eve, zijn 12-jarige dochter uit een eerder huwelijk. Als ze bij
hen intrekt worden de generatiekloven en verkrampte familiebanden blootgelegd en zien
we door Eve’s ogen de hypocrisie en de geheimen van de schijnwereld die de Laurent’s voor
zichzelf hebben geschapen. Wanneer er een ongeluk gebeurt op een van hun bouwplaatsen,
neemt het leven van de familie neemt een andere wending.

Regisseur Michael Haneke is een publiekslieveling maar niemand zal hem er ooit van
betichten dat hij feel-good films maakt. Van de auto-mutilerende heldin in ‘The Piano
Teacher’ tot het stel dat de deur van hun huis opent voor twee sadistische vreemdelingen in
‘Funny Games’: de levens van zijn personages hebben zelden een happy end. Al 30 jaar lang
maakt Haneke maatschappijkritische, provocerende films die ongemakkelijke vragen
oproepen en met ‘Happy End’ keert Michael Haneke terug bij veel van de thema’s die
eerder zo tekenend zijn voor zijn werk: van cultureel nihilisme tot bourgeois egoïsme, van
wreedheid tot barmhartigheid.

Confronterend en zwart komisch. Stilistisch gefilmd, wars van franjes en precies gekadreerd.
Een complex, minutieus gedetailleerd mysterie, waarin elk gezinslid bijdraagt ​​aan het bijna
verstikkende gevoel van malaise in de film. ‘Happy End’ is weer een typische Haneke film.