Manolo Molera is een 73-jarige Spanjaard die besluit om op pelgrimstocht in de Verenigde
Staten te gaan. Hij zal over de Trail of Tears lopen, een route die 20.000 leden van de
Cherokee Nation moesten lopen nadat ze in 1830 met geweld werden gedwongen hun
voorouderlijke land te verlaten. Manolo wordt geplaagd door artritis en spreekt geen woord
Engels maar is desondanks vastberaden om zijn twee beste vrienden, zijn trouwe hond
Zafrana en zijn geliefde ezel Gorrión, mee te nemen. Een onmogelijke queeste, al was het
maar omdat de ezel watervrees heeft en toch echt eerst op een boot over de Atlantische
oceaan moet geraken voordat ze aan de pelgrimage kunnen beginnen.
Het klinkt als de opzet voor een komische western film, maar ‘Donkeyote’ is een
documentaire van regisseur Chico Pereira over zijn charismatische oom Manolo. Het is geen
typische documentaire met herinneringen en anekdotes, maar het verslag van een
onmogelijke reis. De voorbereidingen voor die reis kent veel obstakels. In de eerste plaats in
de vorm van Manolo’s fysieke staat en de koppigheid van de zowel de ezel als Manolo. Maar
het grootste obstakel vormen andere mensen. Manolo kan een onvermurwbare ezel over
een brug leiden, maar familieleden, reisbureaus, dierenartsen en klantenservice
medewerkers blijken minder buigzaam. Als Manolo Don Quichot is, dan is de moderne mens
zijn windmolen.
Regisseur Pereira heeft veel oog voor detail en door handig gebruik van conventies uit de
fictie film, zoals close-ups en tegen shots, maakt hij van de ezel een volwaardig personage
en toont hij in de achtergrond van de weidse shots de moderne realiteit als contrast met
Manolo’s romantische vluchtdroom. Met de vele prachtige momenten die de film kent
snijdt Pereira op gemoedelijke wijze thema’s aan als vriendschap, ouderdom en de
verhardende maatschappij en maakt hij van ‘Donkeyote’ een hoopvolle, komische en
bovenal hartveroverende documentaire.
"DONKEYOTE" werd door 88 bezoekers gewaardeerd met een 3,64
3,5
