De Russische regisseur Sokoerov heeft het aloude verhaal van Faust, opnieuw
vormgegeven, in een vrije interpretatie van Goethes Faust. Met zijn film won hij in
2011 de Gouden Leeuw op het Filmfestival in Venetië.

Faust is blut, als hij met zijn assistent Wagner een lijk ontleed, op zoek naar de ziel.
Om aan eten te komen moet hij zijn ring belenen bij een pandjesbaas, Mefisto, hier
heet hij Mauricius de duistere. Faust wordt door de pandjesbaas meegenomen in
een wondere wereld waaraan hij ook deel wil hebben. Daaraan wil de pandjesbaas
wel gevolg geven, maar dan zal Faust wel zijn ziel moeten belenen. Via Mauricius
leert Faust de mooie Margarete kennen, aan wie hij op slag zijn hart verliest. Alles
heeft hij ervoor over om met haar te zijn; natuurlijk tekent hij het contract dat
Mauricius hem voorlegt. Eerst haalt Faust de ergste taalfouten er nog uit, ziel is
verkeerd gespeld. Als hij ten slotte zijn handtekening wil zetten, is de inkt op. Maar
Mauricius weet raadt: hij prikt in Fausts vinger, zodat hij met zijn eigen bloed kan
ondertekenen.Dat is voor Faust, die gevoelig is voor rijkdom en de kans om Gretchen
te krijgen geen bezwaar. Hij heeft met al zijn onderzoekingen de ziel nooit kunnen
vinden, dus dat kan niet zo’n groot bezit zijn.

Sokoerov geeft in vorm en inhoud een geheel nieuwe kijk op Faust. Beeld en
kleurgebruik doen soms denken aan schilderingen van Jeroen Bosch en Brueghel,
mede omdat Faust zich in die tijd afspeelt. Niet de ziel en de duivel staan bij
Sokoerov centraal, maar het geld dat iedereen corrumpeert. Hiermee levert hij ook
kritiek op Poetin, die zijn film wel 8 miljoen Euro subsidie gaf.